همه چی ازهمه جاتاناکجا

اگر گوشي تلفن تان مستطيل و سنگين بدون در (يعني candy bar style phone ) و شبيه گوشي هاي بيسيم خانگي است : آدمي ساده زيست، سنت گرا و كم خرج هستيد.....و....

اگر گوشي تلفن تان مستطيل و سنگين بدون در (يعني candy bar style phone ) و شبيه گوشي هاي بيسيم خانگي است: آدمي ساده زيست، سنت گرا و كم خرج هستيد.

- اگر گوشي موبايل (بويژه صورتي رنگ) كوچولو و خيلي ريزه ميزه و اصطلاحا معروف به pink RAZR phone داريد: خيلي با استايل و دنباله روي مد روز هستيد و از اينكه مورد توجه ديگران قرار بگيريد نگراني نداريد .

شركت انگليسي Tesco Mobile يك مطالعه اي در باره رابطه شخصيت آدمها با نوع زنگ تلفن موبايلشون ( ringtone ) روي يكهزار نفر انجام داده ... نتيجه:

- كساني كه بجاي رينگتون، از صداي خودشون استفاده مي كنند آدمهايي خود شيفته ( self-obsessed ) هستند و آدمهايي كه دايما رينگتون عوض مي كنند غيرقابل اعتماد و متزلزل هستند.

- اگر رينگتون شما شبيه صداي زنگ تلفن هاي مكانيكي قديمي است آنقدرها هم آدم بانمك و شوخي كه خودتون فكر مي كنيد نيستيد.

- اگر رينگتون موبايل تون، موزيك متن سريال ها و شوهاي تلويزيوني است، ديگران نسبت به هوش شما شك مي كنند.

- اگر هميشه بجاي رينگتون از وايبره ( لرزنده ) استفاده مي كنيد از دو حالت خارج نيست: يا آدم خيلي مهم و پركاري هستيد و هيچوقت فرصت جواب دادن به تلفن را نداريد، و يا اينكه براي آدمهاي اطرافتون ارزش قائليد و نمي خواهيد آنها از صداي موبايلتون ناراحت شوند. و بهترين همدم براي نشستن در سينما يا اتاق براي تماشاي گروهي فيلم هستيد.

- رينگتون هاي موزيكالي كه موزيك hip-hop يا R&B دارند نشاندهنده اينه كه آدمي با احساس و جوانگرا و امروزي هستيد. در مقابلش: موزيك هاي كلاسيك مثلا بتهوون و موتزارت و اينجور چيزا نشون دهنده سن و سال بالاي شماست و كهنه گرايي را نشون ميده.... موزيك هاي جنگولك بازي و پر سروصدا، و يا رينگتون هاي استاندارد و معمولي هم زياد طرفدار نداره.

منبع خبر : عصرايران - http://www.asriran.com/fa/pages/?cid=60014

میدونید عشق از نظر اساتید دانشگاه یعنی چی؟ اگه نمیدونید اونا بهتون میگن.

استاد برق: "یعنی با یک نگاه برق از سه فاز آدم بپره"

استاد عمران: "عشق زلزله ای است که هر سازه ای رو می لرزونه"

استاد ادبیات: "عشق آرایه ای است ، که شعر زندگی را خیال انگیز می کند"

استاد نساجی: "عشق یعنی بافت صحیح یک تار و یک پود"

استاد شیمی: "یعنی برخورد مؤثر ذرات دو واکنش دهنده"

استاد کامپیوتر: "عشق یعنی اینکه سیستم عاملت هنگ بکنه"

استاد اقتصاد: "عشق یعنی بابای معشوق پولدار باشه"

استاد معارف: "عشق یعنی حرم قرب الهی"

استاد عربی: "أنت حبیبی ، أنا مای دار ، فلوس موجود لا مشکل"

استاد احتمال: "طبق اصل لانه کبوتری ، عشق یعنی در هر خانه دل تنها یک کبوتر بنشیند"

استاد فلسفه: "عشق یعنی بی معنا شدن در عالم معنا"

استاد فیزیک: "عشق تابع اثر دوپلر است و به جسم و ناظر آن بستگی دارد"

استاد منطق: "عشق بی معناست"

استاد پزشکی: "گاه دردی است که درمانی ندارد و گاه داروئی که درمان همه دردهاست"

استاد تاریخ: "سقوط سلسله ای و صعود سلسله ای دیگر است"

استاد هنر: "عشق ، عقل را ، سیاه قلم زدن است"

استاد نجوم: "عشق ستاره ای است تنها ، که به دنبال آدم خود بر روی زمین می گردد"

استاد معادلات: "عشق یعنی از جات پاشی و بری از کلاس بیرون"

درجزیره ای زیبا تمام حواس زندگی می کردند: شادی- غم- غرور-عشق و...
روزی خبر رسید که به زودی جزیره به زیر آب خواهد رفت.
همه ساکنین جزیره قایقهایشان را آماده وجزیره را ترک می کردند.
اما عشق می خواست تا آخرین لحظه بماند چون او عاشق جزیره بود.
وقتی جزیره به زیر آب فرومی رفت عشق از ثروت که با قایق با شکوهی جزیره را ترک می کرد کمک خواست و به او گفت:
"آیا می توانم با تو همسفر شوم؟"
ثروت گفت:
"نه من مقدار زیادی طلا و نقره داخل قایقم دارم و دیگر جایی برای تو وجود ندارد."
پس عشق از غرور که با یک کرجی زیبا راهی مکان امنی بود کمک خواست.
غرور گفت:
"نه نمی توانم تو را با خود ببرم چون تمام بدنت خیس و کثیف شده و قایق زیبای مرا کثیف خواهی کرد."
غم در نزدیکی عشق بود.
پس عشق به او گفت:
"اجازه بده تا من با تو بیایم!"
غم با صدای حزن آلود گفت:
"آه عشق من خیلی ناراحت هستم.احتیاج دارم تا تنها باشم."
عشق این بار سراغ شادی رفت و او را صدا زد.
اما او آنقدر غرق شادی بود که صدای او را نشنید.
آب هر لحظه بالا و بالاتر می آمد و عشق دیگر ناامید شده بود که ناگهان صدایی سالخورده گفت:
"بیا عشق تو را خواهم برد."
عشق آنقدر خوشحال شده بود که حتی فراموش کرد نام پیرمرد را بپرسد و سریع خود را داخل قایق انداخت و جزیره را ترک کرد.
وقتی به خشکی رسیدند پیرمرد به راه خود رفت وعشق تازه متوجه شد کسی که جانش را نجات داده بود چقدر بر گردنش حق دارد.
عشق نزد علم که مشغول حل مسئله ای روی شن های ساحل بود رفت و از او پرسید:
"آن پیر مرد که بود؟"
علم پاسخ داد:
"زمان"
عشق با تعجب پرسید:
"زمان؟ چرا او به من کمک کرد؟"
علم لبخند خردمندانه ای زد و گفت:
"زیرا تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است......."